جدال بين «استيضاح» و «وتو»
رئيس جمهور مغرور و متوهم آمريکا هرگز تصور نميکرد در گرداب خود ساخته اسير شود و نتواند به راحتي ازآن بيرون بيايد. او ايران را "عراق" و "ونزولا"... ميپنداشت و تصور ميکرد درمدت کوتاهي ايران را تصرف وهمان معاملهاي که با عراق و ونزوئلا انجام داده بود يعني «سياست نفت در برابر غذا» را برملت ايران تحميل مينمايد وملت متمدن ايران را تحقير،وحاکميت خودرا برمنابع نفت وانرژي تثبيت ميکند. ازهمين رو همواره برارتش وسلاحهاي مخرب خودمي نازيد وآن قدرت را به رخ جهانيان ميکشيد وملت ايران را به تسليم شدن بدون قيد وشراط فرامي خواند، لذا با همراهي مستقيم يکي ازشعب صهيونيسم درخاورميانه (اسرائيل) جنگ يازده روزه وسپس جنگ چهل روزه را برملت بزرگ ايران تحميل کرد وجنايت مدرسه ميناب را آفريد. اوپس ازعدم دستيابي به نتيجه مطلوب دست به محاصره همه جانبه دريايي وهوايي زد وانتظار تسليم از فشاراقتصادي را داشت که محقق نشد. او قدرت واراده ملت را که مافوق همه قدرتها است را دست کم گرفته بود.
درست است که با سرنيزه ميتوان هرجنايتي را مرتکب شد اما نميتوان بر روي سرنيزه نشست. دوران اتکا به قدرت سرنيزه، سرکوب و ارعاب به پايان رسيده است. حاکمان براي ماندن در قدرت چارهاي ندارند جز اينکه اعتماد مردم راجلب وبجاي اتکاء به سرنيزه بررضايت عمومي شهروندانشان تکيه نمايند. امروز ملتها صداقت وراستي را از ناراستي به خوبي تشخيص ميدهند و حساب خائن را از خادم جدا ميدانند.
مردم آمريکا در انتخابات مياندورهاي مجلس نمايندگان و سنا، به کساني که براي فريب مردم جنبش"ماگا" (عظمت را دوباره به آمريکا بازگردانيم) را به راه انداخت «نه بزرگ» گفتند، چراکه آنها به خوبي دريافتند که هدف از شعار "ماگا" عظمت کشورنيست بلکه تمرکزشان دراندوختن سرمايه براي خود واقوام ودوستانشان است. انتخابات ميان دورهاي آمريکا نشان داد که ملتها ازخودکامگي و دروغگويي وازجنگ وجنگ افروز متنفرند. ترامپ که ميخواست در 48 ساعت اوليه ورود به کاخ سفيد به جنگ اوکراين وروسيه خاتمه دهد با حمله به ايران نه تنها خاورميانه، بلکه اروپا را وارد جنگ ناخاسته کرده و منابع انرژي را دردنيا به مخاطره انداخت. اوبه حدي در آتشافروزي پيش تاخت که برخلاف نظر «هري ترومن» رئيسجمهور وقت آمريکا که وزارت جنگ را به «وزارت دفاع» تغيير داد، بدون توجه به افکار عمومي ضدجنگ وزرات دفاع را به وزارت جنگ تغيير نام داد! او با انتخابات کنگره، شکست بزرگي را متحمل شد. او که دمکراتها را دام کرات ميناميد واز هيچ اهانتي به آنها دريغ نميورزيد پس ازاين شکست عليرغم تبريک به دموکراتها، به حق وتوي رئيسجمهور اشاره کرده و گفته است: من طرحهاي ديوانه وارآنها راوتوخواهم کرد!
به نظر ميرسد نبرد و مبارزه آينده بين حق "وتو" و حق "استيضاح" است که استيضاح بر وتو غالب خواهد شد. نبايد فراموش کرد که همواره گرگها براي حفظ قلمرو خود و سهم بيشتر از لاشه شکار با هم ميجنگند و بعيد نيست که اين افعي زخم برداشته براي حفظ بقاء وحفظ سرمايه و موقعيت سياسي خود دست به جنايتي ديگر بزند. بدخواهاني که چشم طمع به منابع ايران دارند بايد بدانند که ملت بزرگ ايران با هر گرايش و سليقهاي، در دفاع از سرزمين و حفظ منافع ملي متحد هستند و تا پاي جان از کيان و يکپارچگي کشور دفاع خواهند کرد و هرگز تسليم بدخواهان نخواهد شد.
ابراهيم ملکي - آبان 1405