نقشه جديد عراق براي رهايي از وابستگي به تنگه هرمز
عراق براي دور زدن تنگه هرمز روزانه تا 150 هزار بشکه نفت را با کاميون به سوريه مي‌فرستد. به گزارش خبرگزاري تسنيم، بسته شدن تنگه هرمز و اختلال در مسيرهاي سنتي صادرات نفت، عراق را به استفاده از يک مسير جايگزين زميني براي انتقال نفت به بازارهاي جهاني سوق داده است، مسيري که از جنوب عراق آغاز مي‌شود، از خاک سوريه عبور مي‌کند و به بندر بانياس در ساحل درياي مديترانه مي‌رسد.
براساس اطلاعات منتشرشده، عراق با استفاده از هزاران کاميون نفتکش، انتقال نفت سنگين خود را از انبار توبا در نزديکي بصره به بندر بانياس سوريه آغاز کرده است. اين مسير به بغداد امکان مي‌دهد بخشي از صادرات نفت خود را بدون عبور از تنگه هرمز به بازارهاي بين‌المللي برساند. اجراي اين عمليات را شرکت قطري «UCC Holding» به نمايندگي از شرکت بازاريابي نفت عراق (SOMO) برعهده دارد. درحال حاضر حدود 6 هزار کاميون در اين طرح به کار گرفته شده‌اند و برنامه‌هايي براي افزايش تعداد آنها به 10 هزار دستگاه وجود دارد.
حجم انتقال نفت از اين مسير، بسته به تعداد کاميون‌هاي عملياتي، بين 120 تا 150 هزار بشکه در روز برآورد مي‌شود. طبق آمار منتشرشده، از 26 اکتبر تاکنون حدود 1.6 ميليون بشکه نفت از طريق اين مسير در بندر بانياس بارگيري شده است. برآوردها نشان مي‌دهند براي انتقال اين حجم نفت، روزانه حدود 800 محموله کاميوني جابه‌جا مي‌شود. هر کاميون نيز براي تکميل مسير رفت‌وبرگشت ممکن است تا پنج روز زمان نياز داشته باشد.
محموله‌هاي انتقال‌يافته پس از رسيدن به بندر بانياس، به پالايشگاه‌هايي در کشورهاي يونان، ايتاليا و ترکيه ارسال مي‌شوند. استفاده از مسير زميني سوريه هزينه قابل توجهي براي عراق به همراه دارد. براساس اطلاعات منتشرشده، نفت صادراتي عراق از اين مسير با حدود 38 دلار تخفيف نسبت به قيمت مبنا فروخته مي‌شود و شرکت مجري نيز به ازاي هر بشکه حدود 12 دلار هزينه حمل دريافت مي‌کند.
اگرچه انتقال روزانه 120 تا 150 هزار بشکه نفت از مسير سوريه در مقايسه با حجم توليد عراق رقم محدودي است، اما اهميت اين مسير بيش از حجم فعلي صادرات آن است، چراکه ايجاد يک کريدور زميني به سمت مديترانه مي‌تواند بخشي از وابستگي ساختاري عراق به تنگه هرمز را کاهش دهد. به اين ترتيب، بحران تنگه هرمز نه‌تنها جريان صادرات نفت منطقه را تحت تأثير قرار داده، بلکه رقابت براي ايجاد مسيرهاي جايگزين انتقال انرژي را نيز وارد مرحله تازه‌اي کرده است.
