شعبان المعظم، ماه رحمتماه شعبان، ماه نورانيت ماه رحمت و ماه رسول خدا صليالله عليه وآله که دربردارند
شعبان المعظم، ماه رحمتماه شعبان، ماه نورانيت ماه رحمت و ماه رسول خدا صليالله عليه وآله که دربردارنده اعياد مبارک و ولادتها از اهلبيت رسول اکرم است، فرا رسيد. سومين روز از اين ماه معنويت، سالروز ولادت سومين ستاره تابناک آسمان امامت، فرزند مولي الموحدين علي عليهالسلام و زهراياطهر و نورچشم رسول خدا، امام حسين عليهالسلام است، مولودي که بر همه انسانها تا آخر تاريخ و بر همه بشريت و تمدنهاي پس از خود حق دارد و همه مرهون و مديون فداکاري و حرکت الهي و تاريخي او در روز عاشوراي سال شصت و يک هجري قمري هستند.اينکه امام خميني رضوانالله تعالي عليه فرمودند: «ما هرچه داريم از محرم و صفر است»، اشاره به همين نکته است که اگر امام حسين عليهالسلام نبود، عاشورايي وجود نداشت و اگر عاشورا نبود، اسلام زنده نميماند و اگر اسلام زنده نميماند، تمدن اسلامي پديد نميآمد تا مايه اصلي تمدنها و پيشرفتهاي بشري بشود و لذا تمدن کنوني قابل دستيابي نبود. به ديگر سخن، آنچه اکنون، نه تنها جهان اسلام، بلکه جهان بشريت از آن بهرهمند است، دستاوردي از وجود مبارک امام حسين عليهالسلام و قيام تاريخي و حماسهساز آن امام همام است. مولودي که نور چشم خاندان نبي مکرم اسلام است و احياي دين مبين اسلام با نهضت جاودانه اين امام همام در شرايطي که با خطر انحراف روبرو بود، رقم خورد. جمله معروف رسول اکرم صليالله عليه وآله که فرمود: «حُسَينٌ مِنِّي وَ اَنَا مِنْ حُسَينٍ» به عقيده بسياري از صاحبنظران ديني اشاره به همين موضوع دارد که حسين از خون پيامبر است و بقاي دين اسلام با فرهنگسازي و احياگري امام حسين عليهالسلام تداوم مييابد.حضرت امام حسين عليهالسلام، با نهضت جاودانه خود، اسلام را از حلقههاي اسارت ظلم و جور، جهل و جمود، تحريف و بدعت، فساد و تباهي و انحراف و انحطاط نجات داد، در شرايطي که با سياستهاي فريبکارانه حاکمان جور جز پوستهاي از آن باقي نمانده بود. حسين محتواي اصيل و رهاييبخش دين مبين اسلام را همچون خون حيات در رگهاي مرده جامعه اسلامي جاري ساخت و عقبگردها را به پيشروي و سکونها را به حرکت تبديل کرد.عملکرد امام حسين عليهالسلام ازجمله جلوههاي مختلف وظايف و مسئوليتهاي امام برگزيده الهي در صيانت و پاسداري از دين است که در همه اعصار قابل تعميم و تبيين است. امام حسين موجوديت اسلام را درحال استحاله يافت و براي نجات آن و احياي دين، به تمام ابعاد و جنبههاي فرهنگ و تفکر اسلامي و قوانين متعالي آن توجه نمود. ابعاد اعتقادي، فکري، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، سياسي و حکومتي دين مبين اسلام در زمان معاويه و فرزند او يزيد، مسخ و منحرف شده بود و امام حسين وظيفه خود را در اين ديد که مسئوليت خويش براي صيانت و پاسداري از دين را در قالب پاسداري از جامعيت دين در جامعه به عينيت درآورد.صيانت و پاسداري از دين، زماني ممکن است که با توجه به شرايط خاص، از طريق تبليغ و ترويج مفاهيم و معارف و تفکر ناب اسلامي به صورت يک حرکت و انقلاب فرهنگي ميسر باشد، اما زماني نيز پيش ميآيد که مضايق و تنگناها و شرايط به گونهاي هستند که تنها راه باقيمانده «جهاد و شهادت» است. امام حسين عليهالسلام در عصر خود با اين شرايط و تنگناها و مضايق روبرو بود و لذا تنها راه باقيمانده را برگزيد. راهي که اگر هر يک از ائمه معصومين عليهمالسلام با آن روبرو ميشدند، برميگزيدند و به همين شيوه عمل ميکردند. امام حسين عليهالسلام، نهتنها راه جهاد را براي احياي دين جد بزرگوارشان برگزيدند، بلکه از اين راه و شيوه، الگويي براي تمام عصرها و نسلها ساخته و با تبديل کردن اين راه و شيوه به يک فرهنگ، آن را سرمشقي راهگشا براي همه زمانها و همه مکانها قرار دادند. روز ميلاد امام حسين عليهالسلام، به اين مناسبت که سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در جهاد براي پاسداري از آرمانهاي انقلاب اسلامي به آن حضرت اقتدا نموده، روز پاسدار ناميده شده است.
