موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13307
يک کارشناس بين الملل حوزه انرژي:جمع‌آوري گازهاي مشعل ديگر يک انتخاب نيست، ضرورت محيط‌زيستي استسوزاند

يک کارشناس بين الملل حوزه انرژي:جمع‌آوري گازهاي مشعل ديگر يک انتخاب نيست، ضرورت محيط‌زيستي استسوزاندن گازهاي همراه نفت (فلر) امروز ديگر صرفاً به‌معناي هدررفت انرژي نيست و به گفته يک کارشناس بين‌الملل حوزه انرژي، تداوم اين روند مي‌تواند پيامدهاي جدي محيط‌زيستي و حتي حقوقي براي ايران در چارچوب تعهدات بين‌المللي به‌همراه داشته باشد، بنابراين در شرايط فعلي، اين موضوع صرفا يک انتخاب اقتصادي نيست، بلکه ضرورتي محيط‌زيستي است.به گزارش ايسنا، در دهه‌هاي اخير سوزاندن گازهاي همراه در ميدان‌هاي نفتي کشور سبب هدررفت انرژي، زيان‌ اقتصادي و افزايش انتشار گازهاي گلخانه‌اي شده است و همين موضوع سبب شده وزارت نفت طي يک سال و نيم گذشته عزم خود را جزم کند تا فرآيند سوزاندن گازهاي مشعل را متوقف کند. در اين مسير طرح‌هاي بلندمدت وزارت نفت با محوريت احداث واحدهاي ان‌جي‌ال و بهسازي پالايشگاه‌هاي گازي، ظرفيت جمع‌آوري گازهاي مشعل را به شکل چشمگيري افزايش مي‌دهد.به تأکيد کارشناسان در ايران، حجم بالاي فلرينگ طي دهه‌هاي گذشته نه‌فقط به محيط‌زيست آسيب‌زده بلکه به معناي از دست رفتن ميلياردها دلار بوده است؛ گازي که مي‌توانست خوراک پتروشيمي‌ها باشد، سوخت نيروگاه‌ها شود يا حتي صادر شود عملاً به دود تبديل شده است. موضوعي که هفته گذشته دکتر مسعود پزشکيان، رئيس جمهوري در مراسم افتتاح و بهره‌برداري طرح‌هاي وزارت نفت با اشاره به آن تأکيد کرد: بايد موضوع سوزاندن روزانه 50 ميليون مترمکعب گاز فلر حل شود و حتي يک روز و يک ساعت هم در اين زمينه ارزشمند است. محمود خاقاني، کارشناس بين الملل حوزه انرژي با اشاره به روند تاريخي توسعه صنعت گاز در ايران گفت: در ابتداي کشف نفت در کشور و حتي تا حدود 30 سال قبل، گاز در بازار انرژي از اهميت چنداني برخوردار نبود و تمرکز اصلي بر توليد نفت قرار داشت؛ به‌گونه‌اي که در صورت رسيدن به چاه گاز، به دليل نبود مشتري، عملاً از آن صرف‌نظر مي‌شد. وي افزود: به‌تدريج و به‌ويژه از اوايل سال 1390 و همزمان با پررنگ‌شدن مباحث تغييرات اقليمي و توافق‌هاي بين‌المللي مرتبط با کاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي، جايگاه گاز طبيعي در سبد انرژي جهان تقويت شد. ايران به‌عنوان يکي از دارندگان بزرگ ذخاير گاز، مورد توجه اروپا و آمريکا قرار گرفت، چراکه گاز به‌عنوان سوخت فسيلي گذار به انرژي‌هاي تجديدپذير شناخته مي‌شود و امکان صادرات آن به‌صورت گاز طبيعي مايع (LNG) نيز وجود دارد. اين کارشناس با اشاره به مذاکرات انجام‌شده در دولت‌هاي گذشته گفت: در آن دوره‌ها مذاکراتي با شرکت‌هاي اروپايي و آمريکايي براي توسعه ميادين گازي و پروژه‌هاي مرتبط انجام شد، اما در دولت‌هاي نهم و دهم بخشي از اين قراردادها، به‌ويژه در ميادين مشترک در خليج فارس، عراق و درياي خزر، دستخوش تغيير يا توقف شد.وي در ادامه با اشاره به پروژه‌هاي جمع‌آوري گازهاي همراه نفت گفت: در سال‌هاي گذشته، به‌دليل نبود زيرساخت و سرمايه‌گذاري کافي، بخشي از گازهاي همراه نفت سوزانده مي‌شد. از جمله قرارداد کرسنت که در سال 1383 نهايي شد و هدف آن جذب سرمايه‌گذاري خارجي براي جمع‌آوري و فرآورش گاز بود، اما در بهمن 1384 لغو شد و پيامدهاي حقوقي و مالي براي کشور به همراه داشت. اين کارشناس تأکيد کرد: پروژه‌هاي صنعت نفت و گاز کوتاه‌مدت نيستند و از مرحله مطالعه، تامين مالي و تجهيزات تا اجرا و بهره‌برداري به زمان طولاني نياز دارند.وي درباره توسعه فازهاي پارس جنوبي نيز گفت: مطالعات و جذب شريک خارجي و در دولت‌هاي هفتم و هشتم جدي‌تر شد. در دولت يازدهم و دوازدهم نيز تلاش شد با کاهش تحريم‌ها، زمينه بازگشت سرمايه‌گذاران خارجي فراهم شود، اما محدوديت‌هاي بين‌المللي مانع از تحقق کامل اين برنامه‌ها شد. اين کارشناس يکي از مشکلات جدي صنعت نفت را ضعف در مديريت و نيروي انساني متخصص دانست و تصريح کرد: اجراي پروژه‌هاي پيچيده انرژي نيازمند نيروي انساني کارآمد و برنامه‌ريزي بلندمدت است و هرگونه اختلال در اين حوزه، روند توسعه را با مشکل مواجه مي‌کند. وي در پاسخ به اين پرسش که بهترين مسير استفاده از گازهاي فلر چيست؟ گفت: در سال‌هاي گذشته روش‌هايي مانند تزريق به ميادين نفتي براي افزايش برداشت، جمع‌آوري و فرآورش در پالايشگاه‌ها، تأمين خوراک پتروشيمي، توليد برق و تبديل به فرآورده‌هاي با ارزش افزوده بالاتر مدنظر بوده است و انتخاب هر گزينه به شرايط فني، اقتصادي و زيرساختي هر منطقه بستگي دارد.اين کارشناس درباره مزاياي جمع‌آوري گازهاي همراه تأکيد کرد: در شرايط فعلي، اين موضوع صرفا يک انتخاب اقتصادي نيست، بلکه ضرورتي‌ محيط‌زيستي است. با توجه به پذيرش توافق‌هاي مرتبط با کاهش آلودگي و تغييرات اقليمي در سال 1394 (2015 ميلادي)، بي‌توجهي به کاهش فلرينگ مي‌تواند پيامدهاي محيط‌زيستي و حقوقي براي کشور به همراه داشته باشد. وي افزود: ديپلماسي انرژي ايران بايد با درنظر گرفتن شرايط ژئوپليتيکي، تحريم‌ها، تحولات بازار جهاني انرژي و الزامات محيط‌زيستي، رويکردي جامع و بلندمدت را دنبال کند.

عناوین این صفحه