موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13501

به اين مسابقه خطرناک پايان دهيد

بسم‌الله الرحمن الرحيم

بدون اينکه حضرات مسئولين خودشان توجه داشته باشند مدتي است در مسابقه شديدي شرکت کرده‌اند که محور اصلي آن شعار دادن درباره قدرت تهاجمي عليه دشمن است.

هرچه بيشتر افزايش دادن قدرت دفاعي و تهاجمي کشور از وظايف حتمي حکمرانان است و کوتاهي در آن پذيرفته نيست. اينکه قرآن کريم فرموده «وَ أعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة وَ مِنْ رِباطِ الْخَيلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ‌الله وَ عَدُوَّکُمْ...» تأکيد بر عملي ساختن همين وظيفه قطعي و حتمي است ولي همه بايد توجه داشته باشند که ميان عمل به وظيفه با شعار دادن و حتي بعد از عملي ساختن وظيفه درباره آن داد سخن دادن تفاوت زيادي وجود دارد. چه بسيار توانائي‌ها که در اختيارند ولي ضرورتي ندارد درباره آنها شعار داده شود و حرف زده شود. در بخش تصميمات هم چه بسا اقداماتي که مقرر است انجام شوند ولي نه لزومي دارد درباره آنها سخني گفته شود و نه صلاح است اطلاعاتي درباره آنها درز پيدا کند.

نکته ظريف‌تر درباره مسائل دفاعي و امنيتي و اطلاعاتي اينکه هر چيزي را نبايد هرکسي بگويد. براي مسئولين مختلف در سطوح گوناگون، انواع جايگاه‌ها و رده‌هاي مخصوص، وظايفي در نظر گرفته شده و محدوديت‌هائي وجود دارد که رعايت آنها ضروري است و تجاوز از آنها مشکل‌آفرين است. متأسفانه برخلاف اين چارچوب‌ها و ضوابط، هرکسي در هر قوه از قواي سه‌گانه يا در هر نهادي از نهادهاي فرهنگي، اجتماعي، آموزشي، هنري، نظامي، انتظامي، اقتصادي، سياسي و... و هر فردي در هر رده‌اي از اين مجموعه‌ها به خود اجازه مي‌دهد درباره حساس‌ترين موضوعات اظهارنظر کند و حتي وارد جزئيات شود. تأسف بالاتر اينکه در نظام جمهوري اسلامي هرکس به مسئوليتي برسد حتي اگر يک ساعت هم پاي درس فن بلاغت ننشسته باشد خود را سخنران مي‌پندارد و سخنراني کردن را بخشي اجتناب‌ناپذير از وظايف ذاتي خود مي‌داند و صرفنظر کردن از آن را در رديف گناهان کبيره محسوب مي‌نمايد! صادر کردن بيانيه و اطلاعيه و قطعنامه هم که از مستحبات موکده تلقي مي‌شود با اين قيد که استحباب آن وقتي بيشتر مي‌شود که تمايلات خود را به افکار عمومي نسبت بدهند بدون آنکه نظرسنجي يا همه‌پرسي اصل و نسب‌داري انجام داده باشند.

از اينها مهم‌تر دخالت در اموري است که خارج از چارچوب‌هاي مشخص سازماني افراد و دستگاه‌هاست و آشکارا دخالت در وظايف و حتي تجاوز به حقوق ساير افراد و دستگاه‌ها محسوب مي‌شود. اينکه فلان ‌شخص در خطبه خود و فلان جمع در بيانيه خود تمايلات شخصي يا گروهيشان را به خواست و مطالبه عمومي نسبت بدهند آنهم موضوعات مهمي که فقط قانون اساسي نظام درباره آن راهکار تعيين مي‌کند و هيچکس و هيچ دستگاهي حق ندارد از ضابطه‌اي که قانون اساسي مشخص کرده خارج شود، مشکلاتي را براي کشور و ملت به وجود مي‌آورد که جبران‌ناپذير است. کشور فقط هنگامي در مسير صحيح حرکت خواهد کرد که تمام ارگان‌ها، نهادها، دستگاه‌ها، جمعيت‌ها و افراد در چارچوب‌هاي مشخص شده قانوني خود عمل کنند و از دخالت کردن در امور مربوط به ديگران خودداري نمايند.

رعايت اين ضابطه در شرايط جنگي و غيرعادي بيش از هر زمان ديگري لازم است. سوء‌استفاده‌اي که دشمن از مسابقه خطرناک مسئولين در سخنراني کردن‌ها و بيانيه‌ دادن‌ها مي‌کند غيرقابل پيش‌بيني و زيانبار است. حضرات مسئولين و افراد و مجموعه‌هائي که مسئوليت رسمي ندارند اما در جايگاه‌هائي قرار دارند که تأثيرگذار هستند به اين مسابقه خطرناک پايان بدهند و همگي تلاش کنند کشور در چارچوب ضوابط اداره شود.