سقوط امپراتوري‌هاي کاغذي در خاورميانه!
داگلاس مک گور - سرهنگ بازنشسته آمريکايي
آيا تصور مي‌کنيد هيچ راهي براي متوقف کردن زوال و فروپاشي عربستان سعودي وجود ندارد و کار آن تمام است؟ به گمان من، نه‌تنها عربستان سعودي، شيخ‌نشين‌هاي کرانه غربي خليج فارس نيز جملگي در مسير زوال و انقراض قرار دارند. توافق سايکس - پيکو و تمام آن ترتيباتي که در پايان جنگ جهاني اول در ورساي تعيين شد - عمدتاً ازسوي انگلیس و در مرتبه بعد فرانسه، و با پشتيباني احمقانه ويلسون که آن خود معضل ديگري است - نکته اينجاست که تمامي آن ترتيبات اکنون منسوخ و بي‌اثر شده‌اند.
تمام اين برساخته‌هاي ساختگي، براي نمونه اردن، اصلاً اردن از کجا پديد آمد؟ کار چرچيل بود، او خطوط مرزي آن را در يک بعد از ظهر [روي نقشه] ترسيم کرد. تمامي اين موجوديت‌ها از ميان خواهند رفت، ترديدي در اين نيست. و ما بايد موضوع ديگري را نيز به درستي درک کنيم.
اگر شما يک فرد عرب ساکن اين منطقه باشيد - يک شهروند عادي مسلمان عرب - به حاکمان شبه‌جزيره عربستان به چشم «طبقه اپستين» جهان عرب نگاه مي‌کنيد درست همان‌طور که ما غالباً درباره طبقه حاکم در واشنگتن سخن مي‌گوييم که دست‌کم نيمي از اوقات خود را در جزيره اپستين مي‌گذرانند، با اين تفاوت که افرادي چون محمد بن سلمان و همپالگي‌هايش، به عنوان ساکنان دائمي آنجا ديده مي‌شوند. بنابراين، زمان آن‌ها به‌سر آمده است، کارشان تمام است و دوام نخواهند آورد. اسکات کاملاً حق دارد. پرسش اصلي اين است که پس از آن چه رخ خواهد داد؟ چرا که يک برساخته مصنوعي ديگر نيز در منطقه وجود دارد که نامش اسرائيل است. اسرائيل 75 تا 80 سال پيش وجود خارجي نداشت، اما امروز هست. اکنون پرسش اين است که آيا بقا خواهد يافت؟ و به نظر مي‌رسد همگان فرض را بر اين گذاشته‌اند که «بله، صدالبته»، اما من چندان مطمئن نيستم. پس زماني که ما خارج شويم، چه کسي ميدان‌دار و صحنه‌گردان اوضاع خواهد بود؟ و ما بي‌ترديد خارج خواهيم شد.
به خاطر داشته باشيد، ما ويتنام را ترک کرديم و ديگر هرگز بازنگشتيم، خواهيد ديد که عين همين ماجرا در خاورميانه نيز تکرار خواهد شد. ما عقب‌نشيني خواهيم کرد، زمان آن درحال فرارسيدن است. حال، زماني که آن اتفاق بيفتد، در منطقه چه پيش خواهد آمد؟ خب، شما در آنجا با دولت - ملت‌هاي راستين سروکار داريد، همان چيزي که ما «برساخته‌هاي تمدني» مي‌ناميم، به بياني ديگر، حکومت‌هايي ريشه‌دار در هزاران سال تاريخ. ايران، ترکيه و مصر، اين‌ها سه دولت بزرگ و محوري‌ترين بازيگران منطقه‌اند. برخوردار از پيشينه تاريخي در اين پهنه و شالوده‌اي خدشه‌ناپذير و فناناپذير. در نهايت، اداره و هدايت تمام امور به دست آنان خواهد افتاد.
