موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13461

نامه ايران به سازمان ملل درباره اظهارات خصمانه دبيرکل ناتو

سفير و کاردار ايران نزد سازمان ملل متحد در نامه‌اي به دبير کل سازمان ملل و شوراي امنيت، اظهارات خصمانه دبيرکل ناتو را مغاير حقوق بين الملل و منشور سازمان ملل دانست.

دبيرکل ناتو در مصاحبه‌اي گفت که از 28 فوريه 2026ميلادي (9 اسفند 1404)، 5000 فروند هواپيما از پايگاه‌هاي اروپايي در حمايت از آنچه عمليات خشم حماسي ناميده مي‌شود، به پرواز درآمده‌اند.

وي تصريح کرد که اين رقم صرفا تا اواسط آوريل محاسبه شده و افزود که تعداد واقعي پس از آن احتمالا بسيار بيشتر بوده است.

در نامه غلامحسين درزي آمده است: اظهارات دبيرکل سازمان پيمان آتلانتيک شمالي (ناتو) ناظر بر استفاده گسترده از پايگاه‌هاي نظامي اروپا در حمايت از اقدام نظامي آمريکا است و از ديدگاه جمهوري اسلامي ايران، با تعهدات ناشي از حقوق بين‌الملل مغايرت دارد.اظهارات مذکور، با توجه به جايگاه گوينده و محتواي آن، حاکي از نقش قابل‌توجه سرزمين و زيرساخت‌هاي اروپايي در پشتيباني از اقدامات نظامي آمريکا عليه ايران است. از ديدگاه ايران، اين امر مي‌تواند مسئوليت بين‌المللي دولت‌هاي ذي‌ربط و نيز مسئوليت کيفري فردي مقامات اروپايي دخيل در برنامه‌ريزي، آماده‌سازي، تسهيل يا اجراي اعمالي را که مصداق تجاوز و جنايات جنگي ارتکابي توسط ايالات متحده و رژيم اسرائيل در ايران هستند، مطرح کند.

در اين نامه اضافه شده است: اين اظهارات، با توجه به شواهدي که پيش‌تر درباره مشارکت يا مساعدت برخي کشورهاي اروپايي در نقض‌هاي مورد اشاره و نيز نقض‌هاي ارتکابي در سال 2025 ميلادي عليه جمهوري اسلامي ايران ارائه شده، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. از اين‌رو، انتظار مي‌رود شوراي امنيت، در چارچوب مسئوليت خود در قبال حفظ صلح و امنيت بين‌المللي، موضوع را با دقت و فوريت بررسي کند.

در نامه نماينده ايران اضافه شده است:همانگونه که پيش‌تر به دبيرکل و شوراي امنيت اطلاع داده شده، جمهوري اسلامي ايران معتقد است برخي کشورهاي اروپايي، از طريق در اختيار گذاشتن سرزمين، حريم هوايي، تأسيسات نظامي و ساير ظرفيت‌هاي لجستيکي و عملياتي خود براي برنامه‌ريزي، آماده‌سازي و اجراي حملات مورد اشاره، در تسهيل اين اقدامات نقش داشته‌اند.از ديدگاه جمهوري اسلامي ايران، چنين رفتاري مي‌تواند با تعهدات مقرر در منشور سازمان ملل مغايرت داشته باشد. علاوه بر اين، اين اقدامات ممکن است در چارچوب مفهوم مشارکت يا مساعدت به عمل تجاوزکارانه، موضوع قطعنامه 3314 مجمع عمومي سازمان ملل، تحت عنوان تعريف تجاوز، قابل بررسي باشد.