فاکتورِ صهيونيستها را کامل نکنيمغلامرضا بني اسدياين دوگانگي را که پُررنگ ميکنيد، يگانه بهره بردار آن رژيم جعلي صهيونيستي است. اين کرباسي که گز نکرده پاره ميکنيد را هم صهيونيستها به اسمِ کفن و طرح ترور به تاجر مرگ ميفروشند ولي هزينهاش را بايد ملت بدهد. کاش خود مدعيان، در پرداخت آن پيش قدم ميشدند و کاش فقط خودشان هزينه حرفهاي خود را ميپرداختند آن وقت حق داشتند هرچه به ذهن شان ميرسد را به زبان بياورند و همه توان خود را فرياد کنند بر سر عالم و آدم اما وقتي قرار است هزينه از حساب همه کسر شود، همه حق دارند جلوي هر گوينده علامت سؤال بگذارند. آيا پاسخگو خواهند بود؟ آيا پاسخشان دردي را دوا و حسابي را تسويه خواهد کرد؟ کاش دو طرف مسئوليتِ آنچه ميگويند و انجام ميدهند رابپذيرند.تيم ديپلماسي و دولت مسئوليت نتايج کار خود را بپذيرند. جماعتي که مدعي فتح الفتوح در جنگ هستند هم به همان تعهدي که رئيسجمهور بارها با استناد به نهج البلاغه گفته است التزام داشته باشند «ذِمَّتي بِما أقولُ رَهينَةٌ و أنا بِه زَعيمٌ. گردنم در گرو سخنى است كه مى گويم و درستى آن را ضمانت مى كنم» اما آيا چنين است؟ آيا گردن را به گوي سخن ميگذارند يا براي شکستن گردن رقيب ميکوشند حتي اگر سودش را نتانياهو ببرد؟ بيشتر چنين مينمايد که عرصه سياست خارجي را ميدان جنگ سياست داخلي کردهاند. تريبونداران بيسواد هم با به حاشيه راندن اهل حل و عقد ميداندار شدهاند. يادمان هست که از حضرت آيتالله جوادي آملي شنيديم که خطاب به طلاب ميفرمودند:« اين سرمايه حيف است به دست چهارتا مداح هدر برود. بر همه ما لازم است منبر برويم به هر نحوي...». اين براي زماني بود که مداحان فقط باد در سرمايه باور مذهبي مردم ميزدند وامروز چه بايد گفت که علاوه بر باورهاي مردم، امروز و فرداي شان را هم هدف گرفتهاند. بعضي ازآنها به محض اين که تريبون برمي دارند به راهبرد سازي ميپردازند. به خود حق ميدهند هر باطلي را کلمه و فرياد کنند. آيتالله همان دوران فرمودند: «مردم را ساده بار آوردن، تهي مغز کردن، خيانت است» اين خيانت امروز مضاعف شده است که سرنوشت يک کشور و يک ملت و يک انقلاب را دارند به گرو برمي دارند.بايد قوه عاقله نظام تدبير کند اين معضل را. گفتارها و اختلاف افکنيها نبايد بيهزينه باشد براي خود خاص پنداران والا هزينههاي کشورداري را چنان بالا خواهند برد که در تصور هم نميگنجد. بدانيم و به ديگران هم بگوئيم که وظيفه ما عمل به تکليف است. اين عمل نبايد ما را به اين تصوّر برساند که بايد براي ملک و ملت تعيين تکليف هم بکنيم. آنچه از برخي تريبونها فرياد ميشود تعيين تکليف است به جاي انجام تکليف و اين حتي اگربا صد درصد قصد قربت هم همراه باشدبه بازي در زمين دشمن ميانجامد. هشدار و هشدار که بايد هوشيار باشيم...
