تجسّم فرهنگ ايثاربه مناسبت سالروز ولادت قمر بنيهاشم حضرت ابوالفضل العباس عليهالسلام و روز جانبازحض
تجسّم فرهنگ ايثاربه مناسبت سالروز ولادت قمر بنيهاشم حضرت ابوالفضل العباس عليهالسلام و روز جانبازحضرت ابوالفضل العباس فرزند اميرالمؤمنين عليهالسلام، در چهارم شعبان سال 26 هجري قمري در مدينه به دنيا آمد. مادرش فاطمه کلابيه بعدها با کنيه «امالبنين» شهرت يافت. همراهي حضرت ابوالفضل عليهالسلام با پدر، فرصتي زرّين در بهرهگيري از صفات و فضائل علي عليهالسلام در سفر و وطن، حرب و محراب براي او پديد آورد تا در حوادث آينده يکايک اين اندوختههاي ارزشمند را به کار گيرد و در لحظههاي خطر استفاده نمايد. حضرت ابوالفضل العبّاس حدود 15 سال از زندگاني بابرکت خويش را در کنار پدر بزرگوارش حضرت علي عليهالسلام گذرانيد و بعد از آن هم در سايه لطف و مرحمت امام حسن و امام حسين عليهماالسلام زندگي کرد و همچون سربازي فرمان بردار، در خدمت اين دو بزرگوار بود. پدر و مادر گرانقدرش او را اين چنين تربيت کردند که در برابر امام خود، متواضع و مطيع باشد. همدلي و همراهي عباس عليهالسلام با برادران و شيفتگي او نسبت به سخنان و دستورات پدر و مادرش، نشانهاي صريح از شعور و درک والاي او بود، که هر روز بيشتر از گذشته، شهد دانش و دانايي را در کام انديشهاش شيرينتر ميکرد و با آداب و اخلاق اسلامي آشناتر ميگشت. حضرت عبّاس سلامالله عليه، جمال ظاهر و کمال باطن را جمع کرده بود. وي آن قدر نوراني بود که ملقّب به «قمر بنيهاشم» شده بود؛ امام جعفر صادق عليهالسلام، عمويش حضرت عبّاس را با وصف عرشي «عبد صالح» ميستود و ميفرمود: «او ايماني قوي و پرصلابت داشت». نتيجه سالها تربيت در دامان اميرالمؤمنين و همراهي او با برادران، در حماسه کربلا خود را نشان داد و عباس الگوي ايثار و جانبازي در اين واقعه ماندگار تاريخ شد.به منظور گرامي داشت خاطره ايثارگريهاي جانبازان عزيز، سالروز ولادت با سعادت بزرگ جانباز کربلا، حضرت عباس عليهالسلام به عنوان روز جانباز ناميده شده است. جانبازان ما با الهام از کردار و منش آن بزرگوار، درس فداکاري و شجاعت و وفا آموختند و در عمل نيز آن را به اثبات رسانيدند. اين عزيزان در راه دفاع از اهداف مقدس اسلام، تا پاي جان ايستادند و با اهداي بخشي از وجود خود، از حريم اسلام محافظت نموده، حماسهاي جاويد آفريدند. آنها امروز نيز با حضور در صحنههاي مختلف سياسي، فرهنگي، علمي و ورزشي، از ارزشها و اهداف انقلاب اسلامي دفاع نموده و با عمل به دستورات و احکام الهي، الگوي شايستهاي براي جوانان و همه مردم انقلابي به شمار ميآيند. در کشاکش نبرد و جهاد، هنگامي که آتش و گلوله بيداد ميکرد و مردانگي و غيرت در جبهههاي جنگ معنا مييافت، و در روزهايي که آسمان از خون گلگون شهيدان به سرخي ميزد، رهبر انقلاب امام خميني فرمود: «جانبازان، رهبرانِ نهضت هستند.» ايشان در جاي ديگر ميفرمايد: «مجروحين و معلولين، خود چراغ هدايتي شدهاند که در گوشه گوشه اين مرز و بوم به دين باوران، راه رسيدن به سعادت آخرت را نشان ميدهند.» جانبازان، انسانهاي برگزيدهاي هستند که بسياري از نعمتهاي مادي خود را به پيشگاه دوست تقديم کردهاند. آنان به دليل از خود گذشتگيها و ايثارگري هايشان، موانع و حجابها را که در اثر تعلّقات و وابستگيهاي دنيوي ايجاد ميشود، کنار زده و راحتتر با خداوند به مناجات ميپردازند. قلب شکسته آنان، بزرگترين سرمايه جانبازي شان به شمار ميآيد. جانبازي، مقام والايي است که خداوند اين افتخار بزرگ را نصيب بعضي از افراد برگزيده خود نموده و بر اين اساس، مسئوليت و وظايف آنان نيز بزرگ و سنگين است. اگر آنان ديروز در جبهههاي نبرد و در زير باران آتش و در دل امواج سهمگين دشمن، استوار مانده و از امتحان الهي سربلند بيرون آمده اند، امروز با امتحان بزرگتر و دشوارتري روبه رو هستند. تحمّل سختيها و مشکلات جسمي و رواني و پيامدهاي اجتماعي آن براي کسب رضايت الهي و انتقال فرهنگ ايثارگري به ديگران، از رسالت جانبازان است.در کنار قدرداني از حماسه جانبازان که حقا فرهنگ ايثار را معنا کردهاند، آنچه البته نبايد مورد غفلت قرار گيرد، زحمات و فداکاريهاي همسران جانبازان است، زنان ايثارگري که رسالت بزرگ ترويج ارزشهاي اسلامي و آرمانهاي الهي را در کنار همسران شايسته خود بر دوش گرفتهاند. آنان همانند پروانه، گرداگرد وجود شمعهاي روشن ايثار ميگردند تا بر نورافشاني و پرتوافکني آنان بيفزايند. همسران جانبازان اگر به خوبي به ارزش وجودي و عظمت روحي و فداکاريهاي اين انسانهاي برگزيده خداوند پي ببرند و آنان را در انجام رسالت سنگيني که برعهده دارند ياري نمايند، ميتوانند سرمشق و الگوي شايستهاي براي همه زنان مسلمان باشند؛ زيرا وجود جانبازان در جامعه، بر معنويت و ارزشهاي واقعي افزوده و از غفلتها و لغزشها جلوگيري مينمايد و معيارهاي مادي و دنيوي را کاهش ميدهد.در اين ميان، بايد ديد مسئولان کشور در قبال اين پاسداران فرهنگ ايثار تا چه حد توانستهاند به وظايف خود در قبال آنان عمل نمايند. اين روزها که وضعيت معيشتي اکثريت مردم در سختترين حالت خود قرار دارد و مشکل يافتن دارو و برآمدن از عهده تأمين هزينههاي آن واقعا معضلي جدي است، مسئولان کشور در قبال جانبازاني که مشکلات مضاعفي نسبت به ديگران دارند، چگونه عمل کردهاند؟
