يورش بيسابقه شهرکنشينان صهيونيست به مسجدالاقصي افزايش موارد يورش شهرکنشينان صهيونيست به صحنهاي م
يورش بيسابقه شهرکنشينان صهيونيست به مسجدالاقصي افزايش موارد يورش شهرکنشينان صهيونيست به صحنهاي مختلف مسجدالاقصي، ديگر نه يک اقدام پراکنده بلکه به يک روند هدفمند تحت حمايت پليس و نيروهاي امنيتي رژيم اسرائيل تبديل شده و مقدسات فلسطين را به شکل بيسابقهاي در معرض تهديد قرار داده است.به گزارش شبکه الجزيره، با در نظر گرفتن افزايش قابل ملاحظه يورش شهرکنشينان در فواصل زماني مختلف و تحت حمايت نيروهاي اشغالگر اسرائيلي به صحنهاي مسجد الاقصي، ديگر حضور آنان در اين محل نه يک رخداد پراکنده بلکه به يک سياست هدفمند و برنامهريزي شده تبديل شده است. الجزيره با پخش تصاويري از حضور شهرک نشينان در صحنهاي مختلف مسجد الاقصي افزود که اين اقدامات و حمايت پليس صهيونيستي از آنان به مثابه نقض تمام قوانين و ميثاقهاي بينالمللي است اما هيچ گونه فشار بينالمللي براي توقف آن ديده نميشود.يکي از نمازگزاران فلسطيني در اين باره گفت: تشکيلات خودگردان فلسطين بايد در اين خصوص دخالت کند و براي حمايت از مقدسات اسلامي فلسطين و توقف هتک حرمت آن ازسوي شهرک نشينان، تلاش ديپلماتيک بعمل آورد، به ويژه اينکه يکي از ريشههاي اصلي درگيري فلسطينيها با اسرائيل همين مقدسات است.يورش شهرک نشينان به مسجد الاقصي و حضور در صحنهاي مختلف آن به ميزان چشمگيري افزايش يافته و رژيم اسرائيل با اين اقدام بارها درصدد جلوگيري از حضور نمازگزاران در اين محل برآمد و تلاش کرد تعداد آنان را تا جايي که ممکن است کاهش دهد.حمايت نيروهاي امنيتي و پليس رژيم اسرائيل از شهرک نشينان هنگام يورش به صحنهاي مسجدالاقصي حاکي از اين است که اين رژيم در صدد تحميل يک واقعيت جديد و محو هويت فلسطيني اين مکان مقدس است.اسرائيل با اين اقدام در تلاش است بيش از پيش اماکن مقدس و اسلامي فلسطين را تحت سلطه خود در آورد و به اين ترتيب سياست تغيير هويت آن را عملي کند.تحليلگران سياسي معتقدند که تصميم اخير ارتش صهيونيستي براي تصرف محوطه داخلي مسجد ابراهيمي در الخليل «اوج يک پروژه شهرکسازي» و گامي در چارچوب «سياست سيستماتيک» با هدف دستيابي به کنترل کامل بر اين مکان مقدس است.اين اقدام نشاندهنده گسترش يک اقدام خطرناک و فراتر از اصل موجود تقسيم زماني و مکاني و در چارچوب «بازطراحي هويت اسلامي فلسطيني» است.يورشهاي متعدد به حرم ابراهيمي بخشي از يک سياست سيستماتيک اسرائيل است که خطوط کلي آن قبل از سال 1996 (75ش)، بويژه پس از قتل عام مسجد ابراهيمي در سال 1994 (73ش)، آغاز شد؛ زماني که اشغالگران از اين قتل عام براي تصرف کنترل مسجد و اجراي سياستهاي کنترل مستقيم استفاده کردند.
