روزنامه آلماني «فوکوس» با اشاره به حمله نظامي واشنگتن به ونزوئلا نوشت: مواد مخدر فقط يک بهانه براي اين اقدام بود و انگيزه واقعي ترامپ، دسترسي به بزرگترين ذخاير نفتي جهان است.به گزارش اين روزنامه آلماني، آمريکا به ونزوئلا حمله کرد، درحالي که رئيس جمهوري ايالات متحده دليل اين اقدام را کنترل مواد مخدر عنوان ميکند.جهان صبح شنبه با نفس حبس شده به آمريکاي جنوبي نگاه ميکرد، ايالات متحده حمله گستردهاي را به اهدافي در ونزوئلا انجام داد، همانطور که جنيفر جاکوبز،خبرنگار شبکه سيبياس در پلتفرم ايکس به نقل از مقامات آمريکايي گزارش داد، ترامپ دستور حملات هدفمند عليه تأسيسات نظامي را صادر کرد.به نوشته اين روزنامه، در پس لفاظيهاي رسمي درباره کنترل مواد مخدر، محاسبات بسيار پيچيدهتري نهفته است. ترامپ منافع تجاري خود را دنبال ميکند، همانطور که خِسوس رِنسويو متخصص آمريکاي لاتين در موسسه آلماني مطالعات جهاني و منطقهاي، توضيح ميدهد: اين کشور آمريکاي جنوبي بزرگترين ذخاير نفتي جهان را در اختيار دارد که 303 ميليارد بشکه (هر بشکه 159 ليتر) تخمين زده ميشود. اين ذخاير عمدتاً نفت کوره سنگين است که فقط با استفاده از فناوريهاي تخصصي قابل استخراج و تصفيه است.فوکوس اضافه کرد: با وجود ذخاير عظيم نفت، توليد نفت ونزوئلا درحال حاضر بسيار پايين و حدود يک ميليون بشکه در روز است، 20 سال پيش، نزديک به سه ميليون بشکه نفت در روز توليد ميشد. اين به دليل تحريمها، سوء مديريت در شرکت انرژي دولتي PDVSA و فساد است.اين رسانه آلماني زبان افزود: از امسال، غول نفتي آمريکايي شورون (Chevron) نيز توليد خود را در ونزوئلا از سر گرفته است. حمله به ونزوئلا از مدتها پيش پيشبيني شده بود. جيمز استوري سفير سابق آمريکا در ونزوئلا در دوران ترامپ هم گفت که منابع نظامي مستقر شده «بسيار مخربتر» از آن هستند که صرفاً براي کنترل مواد مخدر استفاده شوندفوکوس اضافه کرد: يکي از محرکهاي اصلي اين حمله، تلاش ترامپ براي تثبيت ميراث تاريخي خود است. درحالي که او اغلب خود را در سطح جهاني به عنوان يک «معاملهگر» معرفي ميکند که ميخواهد به جنگها پايان دهد، به نظر ميرسد ونزوئلا را فرصتي براي يک پيروزي سريع و معتبر ميبيند. سرنگوني نيکولاس مادورو، رئيس جمهوري اين کشور نمايش نهايي قدرت در منطقه خواهد بود و ترامپ را به عنوان مرد قدرتمندي که سرانجام رژيم سوسياليستي را در نزديکي خود شکست داده، تثبيت خواهد کرد.اما خسوس رنسويو انگيزه ديگري را پشت اقدامات دولت آمريکا ميبيند. به گفته وي، مارکو روبيو، وزير امور خارجه آمريکا که يک «جنگطلب» شناخته شده در سياست خارجي و مخالف صريح مادورو است، ميتواند از اين فرصت براي افزايش فشار بر کوبا نيز استفاده کند.اين گزارش مدعي است که دولت کوبا بارها به دليل نقصهاي جدي در حقوق بشر و حاکميت قانون مورد انتقاد بينالمللي قرار گرفته است. اين کشور جزيرهاي سوسياليستي در کارائيب در بحبوحه يک بحران اقتصادي شديد قرار دارد و تامين انرژي آن به شدت به نفت ونزوئلا وابسته است.رنسويو در اين باره ميگويد: «ونزوئلا تنها برگ برندهاي است که کوبا هنوز ميتواند در همسايگي خود بازي کند.»او با اشاره به سرنگوني احتمالي حکومت در ونزوئلا ميافزايد: «کوبا به شدت محدود خواهد شد و از نظر اقتصادي به شدت آسيب خواهد ديد» به ندرت هيچ موضوعي به اندازه مهاجرت، سياست داخلي ايالات متحده را دو قطبي ميکند و ترامپ همچنان در همين موضوع از بالاترين ميزان محبوبيت خود برخوردار است.
