موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13509

در «جعبه ابزارِ» دشمن چه مي‌کنيد؟

غلامرضا بني اسدي

دشمن، برهم زدن امنيت داخلي ايران را به عنوان اولويتِ نخست برگزيده است. مي‌خواهد با فشارِ توامان اقتصادي و مطالبه گري، تعميق شکاف‌ها، دسته کشي سياسي و... «فروپاشي از درون» را محقق کند. رصدِ اخبار، تحليل رويداد‌ها، خوانش روند‌ها، همه تأييد مي‌کنند که حريفِ محارب، بر «انفجار از درون»، برنامه‌هايش را متمرکز کرده است. در برابر اين طراحي دشمن، کشور نيازمند هوشياري آحادِ مردم، وحدت ملي وانسجامِ اجتماعي براي ارتقاي بازدارندگي پايدار است. الحمدلله «ميدان» با روحيه شهادت‌طلبي و ايثارگري نيروهاي مسلح، عقلانيت، اراده و تدبيرِ کلانِ نظام، مي‌تواند نقشِ بازدارنده خود را ايفا نمايد. همين هم در تغيير دکترين دشمن بسيار مؤثر است. اين که در فشردن ماشه «تعلل» مي‌کنند علتش را بايد در ماشه‌هاي «آماده» چکاندن اين طرف ديد. ما بايد بکوشيم «بازدارندگي از درون» را به حدي برسانيم که اميد شان براي «فروپاشي از درون» به ياس مطلق بيانجامد. براي اين هم «خيابان» بايد با بروزرساني برنامه‌هاي خود به تنظيمات اوليه، قدم بلند را بردارد. تريبون‌هاي اتهام زني بايد جاي خود را به صداي منطق بدهند. دوگانگي‌هاي دشمن ساخته «وادادگي» و «جنگ طلبي» بايد با ضربدر قرمز نه فقط از پلاکاردها که از اذهان هم حذف شوند. ايرانِ ما، ايرانِ همه ما- با هر نگاه و سليقه و باور- به روزهاي سرنوشت ساز «تصميم» رسيده است. تصميمي که بايد حالت «نه جنگ- نه صلح» را با هدف رسيدن به «صلح سرفرازانه و کامل» به شکست بکشاند. گام نخست که «عبور از محاصره» است هم به پشتوانه وحدت حداکثري مي‌تواند به توفيق برسد. کم بگذاريم در انسجام و اتفاق و وفاق، بايد فراوان هزينه بر دوش کشيم در ميدان. در امروز و در فرداهايي که مي‌آيند و ميدان‌هايي که در پيش خواهيم داشت. کساني که دم از غلبه بر دشمن مي‌زنند اما خود مغلوب نفس اماره خويشند، در اولي هم صادق نيستند. اگر بودند، از حق مسلم خود براي رسيدن به حق جمعي و ملي مي‌گذشتند نه اين که بر پندار باطل خود پاي فشارند و از مجرم، قهرمان بسازند و براي اين که رفيق محبوس شان نيست «مجلس- آشوب»ي کنند.

آنچه ديروز در هياهوي غوغائيان به چشم مي‌آمد خودپرستي بود. قبيله گرايي بود و شوريدن بر قانون. بايد به زبان قانون هم جواب بگيرد. به ويژه که امروز، دشمن روي همين رفتارها حساب مي‌کند. چندگانگي و کبريت بازي، فقط طرح او را پيش مي‌برد. نيت و خواست هم هيچ تأثيري در نتيجه ندارد. دشمن ابزار خود را با همين رفتارها کامل مي‌کند. هشدار که در جعبه ابزار او قرار نگيريد. هشدار که روي تفرقه شرط بندي مي‌کنند و «فروپاشي از درون» را برنامه مي‌ريزند. بيرون را ديواري بلند و محکم است اما خدا بخير کند درون را با «بيش‌-فعالي» يک جريان کوچک اما خاص....