موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13506

به بهانه قشلاق و ييلاق عشاير استان

عشاير استان بوشهر، توليددر دل سختي‌ها،زندگي در انتظارحمايت ها

با فرارسيدن فصل پاييز و زمستان، کوچ عشاير به مناطق گرمسيري آغاز مي‌شود، فصلي که بار ديگر زندگي کوچ‌نشيني و جابه‌جايي خانوارهاي عشايري را در مسير ييلاق و قشلاق به جريان مي‌اندازد. استان بوشهر به دليل برخورداري از آب‌وهواي معتدل‌تر در فصل سرد، يکي از مناطق مهم قشلاقي عشاير به شمارمي

رود عشاير استان بوشهر که بخش عمده آن ازايل قشقايي هستند زندگي آنان بر پايه کوچ فصلي ميان مناطق گرمسيري و سردسيري شکل گرفته است. اين خانوارها در فصل پاييز و زمستان به مناطق قشلاقي استان بوشهر کوچ مي‌کنند و با آغاز گرما و کاهش علوفه مراتع، راهي مناطق ييلاقي استان‌هاي همجوار، به‌ويژه فارس و اصفهان مي‌شوند.

شهرستان‌هاي دشتستان، دشتي، تنگستان، دير، ديلم و جم از مناطق حضور و استقرار عشاير استان هستند. زندگي عشايري تنها يک شيوه سکونت نيست، بلکه مجموعه‌اي از فرهنگ، آداب‌ورسوم، تجربه‌هاي زيستي و ارتباط نزديک انسان با طبيعت است.

پرورش گوسفند و بز، توليد گوشت قرمز، شير، لبنيات و عسل، بخش مهمي از سهم آنان در اقتصاد و تأمين امنيت غذايي استان را تشکيل مي دهد براساس آمار اعلام‌شده ازسوي مديريت امور عشاير استان در مهرماه 1405، عشاير بوشهر حدود 360 هزار رأس دام سبک در اختيار دارند و سالانه حدود 6500 تن گوشت قرمز، 2500 تن شير و 500 تن عسل توليد مي‌کنند. زنان عشاير نيز در کنار مسئوليت‌هاي خانوادگي، نقش مهمي در توليد لبنيات و صنايع دستي همچون گليم، قالي و جاجيم دارند.

حمايت از آنان مي‌تواند به تقويت توليد و اشتغال در مناطق روستايي و عشايري کمک کند. با وجود اين توانمندي‌ها، زندگي عشايري با مشکلات و محدوديت‌هاي متعددي همراه است. کمبود آب آشاميدني و آب موردنياز دام، خشکسالي و کاهش پوشش گياهي مراتع، افزايش هزينه تأمين علوفه از مهم‌ترين مشکلات اين جامعه است.

ازسوي ديگر، پراکندگي محل زندگي و کوچ فصلي خانوارها، دسترسي به خدمات بهداشتي و درماني و استمرار تحصيل فرزندان عشاير را با دشواري‌هايي روبه‌رو کرده است.

بي‌ترديد جامعه عشايري استان بوشهر با برخورداري از ظرفيت‌هاي توليدي، فرهنگي و اجتماعي، شايسته توجه بيشتري ازسوي دستگاه‌هاي اجرايي است. تأمين آب پايدار، بهسازي راه‌هاي عشايري، دسترسي به خدمات درماني، حمايت از تحصيل دانش‌آموزان، تأمين نهاده‌هاي دامي و ايجاد زمينه فروش مستقيم محصولات بايد در اولويت برنامه‌هاي حمايتي قرار بگيرند. بنابراين انتظار مي‌رود مسئولان استان به جاي نگاه مقطعي و مناسبتي، با برنامه‌ريزي مستمر و حمايت عملي، زمينه بهبود شرايط زندگي اين جامعه را فراهم.

کنند حفظ زندگي عشايري تنها حمايت از يک گروه اجتماعي نيست، بلکه پاسداشت بخشي از هويت فرهنگي، تقويت توليد داخلي و صيانت از ظرفيت‌هاي اقتصادي استان بوشهر است.

بوشهر - خبرنگار روزنامه جمهوري اسلامي