معاون سازمان اورژانس مطرح کرد
نياز اورژانس کشور به 3 هزار آمبولانس جديد در 2 سال آينده
معاون توسعه مديريت و منابع سازمان اورژانس با اشاره به فرسودگي و نيمه فرسودگي بيش از 60 درصد ناوگان آمبولانس کشور گفت: با توجه به فرسودگي ناوگان و توسعه پايگاه‌هاي اورژانس، در 2 تا سه سال آينده به دست‌کم سه هزار دستگاه آمبولانس جديد نياز داريم.
رضا دهقانپور در گفتگو با ايرنا با اشاره به وجود حدود پنج هزار و 500 دستگاه آمبولانس در ناوگان اورژانس کشور افزود: حدود سه هزار دستگاه از اين ناوگان نيمه‌فرسوده و هزار و 500 دستگاه فرسوده است و براي نوسازي ناوگان و توسعه پايگاه‌ها، در 2 تا سه سال آينده به دست‌کم سه هزار دستگاه آمبولانس جديد نياز داريم.
وي با اشاره به اينکه براساس استاندارد جهاني به ازاي هر 20 هزار نفر جمعيت بايد يک دستگاه آمبولانس وجود داشته باشد، افزود: بخشي از آمبولانس‌هاي جديد براي جايگزيني خودروهاي فرسوده و بخشي ديگر براي توسعه پايگاه‌هاي اورژانس اختصاص مي‌يابد، با توجه به اينکه سالانه حدود 200 پايگاه اورژانس به ظرفيت کشور افزوده مي‌شود، تأمين آمبولانس مورد نياز اين پايگاه‌ها نيز ضروري است.
معاون سازمان اورژانس با اشاره به قراردادي با وزارت بهداشت با هدف تامين 500 دستگاه آمبولانس گفت: در مرحله نخست 185 دستگاه توزيع شد، در ادامه اواخر هفته گذشته 84 دستگاه آمبولانس جديد ديگر نيز به ناوگان اورژانس کشور پيوست و بقيه نيز به تدريج در کشور توزيع خواهد شد.
وي گفت: اين آمبولانس‌ها در چارچوب قراردادهاي وزارت بهداشت تأمين شده‌اند که از اين 84 دستگاه، 29 دستگاه به بخش پيش‌بيمارستاني و سازمان اورژانس کشور اختصاص يافته است.
دهقانپور با بيان اينکه نوسازي ناوگان از سياست‌هاي مورد تأکيد وزارت بهداشت و سازمان اورژانس کشور است، افزود: علاوه بر خريد متمرکز، با تعدادي از استانداري‌ها و دانشگاه‌هاي علوم پزشکي نيز قراردادها و تفاهم‌نامه‌هايي منعقد شده است تا روند خريد و توزيع آمبولانس تسريع و بخشي از عقب‌ماندگي موجود جبران شود.
معاون سازمان اورژانس گفت: براي نوسازي ناوگان آمبولانس زميني حدود 10.5 هزار ميليارد تومان منابع پيش‌بيني شده، اما تخصيص و جذب اين منابع موضوع جداگانه‌اي است. در صورت تخصيص منابع پيش‌بيني‌شده تا پايان سال، جهش قابل توجهي را در افزايش ناوگان اورژانس کشور شاهد خواهيم بود.
وي درباره آمبولانس‌هاي هوايي نيز اظهارداشت: تأمين اين آمبولانس‌ها به دليل تفاوت شاخص‌ها، منابع مالي و شرايط ناشي از تحريم‌ها با آمبولانس‌هاي زميني متفاوت است و رويکرد معمول در اين حوزه، خريد خدمات از بخش‌هاي مختلف و پرداخت هزينه در ازاي ارائه خدمات است.
