معاون وزير خارجه ايران در واکنش به گزارش آژانس و ارتباط با فعاليتهاي صلحآميز هستهاي ايران گفت: نميتوان تأسيسات تحت پادمان را بمباران کرد، دسترسي و ايمني لازم براي بازرسي را از بين برد، و سپس پيامد همان حمله را به عنوان ابهام عليه ايران به کار گرفت.کاظم غريبآبادي در شبکه اجتماعي ايکس درباره گزارش اخير آژانس و اظهارات رسانهاي مديرکل آن درباره فقدان دسترسي به برخي تأسيسات آسيبديده، وضعيت ذخاير اورانيوم و موضوع موسوم به «از دست رفتن پيوستگي دانش» در برنامه هستهاي ايران، نکاتي را مورد تأکيد قرار داد:«اول، آقاي گروسي از «ابهام»، «فقدان دسترسي» و «از دست رفتن پيوستگي دانش» سخن ميگويد؛ اما اين وضعيت در خلأ ايجاد نشده است. تأسيسات هستهاي تحت پادمان، هدف حملات نظامي آمريکا و رژيم اسرائيل قرار گرفتند. مديرکل آژانس که نشان داد کاملا در اختيار آمريکا و غرب است، متأسفانه هيچگاه اين حملات را محکوم نکرد. نميتوان منشأ اختلال را ناديده گرفت و سپس پيامد همان اختلال را عليه ايران صورتبندي کرد.دوم، اگر موضوع، راستيآزمايي و عدم اشاعه است، نخستين انتظار از مديرکل آژانس، موضعگيري صريح و حقوقي در برابر حمله به تأسيسات تحت پادمان است. چنين حملهاي فقط نقض حاکميت ايران نيست؛ ضربهاي مستقيم به ايمني هستهاي، نظام پادماني و اعتبار رژيم عدم اشاعه است. آيا مديرکل جسارت دارد که بالاخره عليه اين اقدام خلاف حقوق بين الملل و منشور ملل متحد آمريکا موضعگيري کند؟ با اين رويکرد سياسي و وابستگي، نامبرده که کانديداي دبيرکلي سازمان ملل نيز هست، چگونه ميتواند اين سازمان مهم را به صورت مستقل و حرفهاي مديريت کند!؟سوم، تکرار عدد «60 درصد» و طرح سناريوهاي احتمالي درباره سلاح، بدون توضيح دقيق چارچوب حقوقي، بيشتر سياسي است تا فني. در ان. پي. تي سقف عددي براي درصد غنيسازي مقرر نشده است؛ معيار حقوقي، عدم انحراف مواد و فعاليتهاي هستهاي به سمت مقاصد نظامي است. برنامه هستهاي ايران صلحآميز بوده و ايران در چارچوب تعهدات قانوني خود عمل کرده است.چهارم، آژانس نميتواند هم آثار حمله نظامي را گزارش کند، هم از کنار مسئوليت عاملان آن بگذرد، و هم از ايران بخواهد هزينه فني و سياسي ناامني ايجادشده توسط متجاوزان را بپردازد. اين نه راستيآزمايي است، نه اعتمادسازي.پنجم، اگر آژانس ميخواهد بخشي از راهحل ديپلماتيک باشد، بايد از تبديل گزارش فني به ابزار فشار سياسي پرهيز کند. پادمان با اقدام نظامي، تهديد و قطعنامهسازي تقويت نميشود؛ با بيطرفي، رعايت حقوق بينالملل، احترام به حاکميت دولتها و محکوميت صريح حمله به تأسيسات تحت نظارت آژانس تقويت ميشود.ششم، نميتوان تأسيسات تحت پادمان را بمباران کرد، دسترسي و ايمني لازم براي بازرسي را از بين برد، و سپس پيامد همان حمله را به عنوان ابهام عليه ايران به کار گرفت.»
