بسمالله الرحمن الرحيم بعد از اصرار رئيس جمهور زيادهخواه آمريکا به سران عراق مبني بر خودداري از انتخاب نوريالمالکي براي نخستوزيري اين کشور که البته موفق هم شد، حالا دامنه مداخلات خود را گسترش داده و از کساني که در انتخاب وزرا مسئوليت دارند خواسته ترکيب کابينه آينده را طوري تنظيم کنند که سياست خلع سلاح حشدالشعبي را به اجرا بگذارد. رسانههاي عراقي از تهديد آمريکا به خودداري از تعامل با دولت عراق در صورتي که شروط واشنگتن را در تشکيل کابينه نپذيرد خبر دادند. يکي از اعضاي چارچوب هماهنگي شيعيان به العربي الجديد گفت مهمترين شرط آمريکا براي همکاري با دولت جديد، خلع سلاح گروههاي مقاومت و تحويل سلاحهايشان به دولت و جلوگيري از داشتن هرگونه نقش مستقيم آنها در تشکيل دولت آينده است». اين شرط مداخلهجويانه آمريکا به اين دليل است که مقاومت عراق در جلوگيري از فعاليت تجزيهطلبان کرد در اقليم کردستان عراق و نفوذ آنها به مرز ايران در جنگ اخير جلوگيري کردند. مشابه اين مداخله در امور داخلي ملتها را ترامپ در ماههاي اخير در چند کشور ديگر هم به اجرا درآورده است. نزديکترين کشور به عراق، لبنان است که آمريکا با روي کار آوردن جوزف عون به عنوان رئيسجمهور و نواف سلام به عنوان نخستوزير تلاش کرد گرايش به رژيم صهيونيستي و قرباني کردن منافع ملت لبنان در برابر صهيونيستها را بر سياست خارجي اين کشور مسلط کند. مهمترين محور اين گرايش انفعالي و تحميلي، اصرار رئيسجمهور و نخستوزير بر خلع سلاح حزبالله لبنان است. اين اصرار در يکسال گذشته بطور مستمر وجود داشت ولي حزبالله زير بار نرفت و در جنگ اخير ارتشهاي تروريستي آمريکا و اسرائيل عليه ايران که حزبالله به عنوان يکي از محورهاي مقاومت به ميدان آمد معلوم شد اصرار مثلث آمريکا – رژيم صهيونيستي و دولت دستنشانده لبنان بر خلع سلاح حزبالله با چه هدفي صورت ميگرفت. اين روزها ژنرالهاي ارتش رژيم صهيونيستي و عناصر مؤثر در تصميمگيريهاي اين رژيم تکرار ميکنند که غلبه بر حزبالله لبنان براي ارتش اسرائيل ممکن نيست. دخالت خلاف قانون ترامپ در ونزوئلا و ربودن رئيسجمهور آن کشور به همراه همسرش و تعيين سرپرست رياست جمهوري براي اين کشور، نمونه ديگري از اقدامات خودسرانه، زيادهخواهانه و ديکتاتورمآبانه رئيس جمهور آمريکا در سرنوشت ملتهاست. سلطهجوئي نسبت به حاکميت کانادا، کوبا، تعدادي از کشورهاي آمريکاي لاتين و گرينلند و پاناما نيز موارد ديگري هستند که با مخاطرات جدي براي حاکميت ملتها بر سرنوشت خود همراهند. اينکه زمامداران عراقي با ادامه زيادهخواهيهاي ترامپ چه خواهند کرد هنوز معلوم نيست ولي آنچه در استمرار چنين روند خطرناکي قابل پيشبيني است اينست که اين روش پايههاي حاکميت ملي را در سراسر جهان متزلزل ميکند و يک تهديد جدي براي معاهدات بينالمللي محسوب ميشود. متأسفانه سازمان ملل و ساير مجامع بينالمللي هيچگونه اقدام عملي براي مقابله با اين خطر به عمل نميآورند و دبيرکل سازمان ملل ماهانه دهها هزار دلار حقوق ميگيرد که در برابر نقضهاي مکرر حقوق بشر و ظلمها و تجاوزهائي که توسط قدرتهاي استکباري به ويژه آمريکا عليه ملتها و دولتها صورت ميگيرد فقط اظهار تأسف کند! ناتواني سازمان ملل و ساير مجامع بينالمللي به اين معنا نيست که نميتوان با خطر زيادهخواهيهاي آمريکا و رئيس جمهور طغيانگرش ايستاد. راه مهار کردن ترامپ ياغي که اقدامات تروريستي، جنايات جنگي، دزدي دريائي، آدمربائي و تخريب را نوعي تفريح لذتبخش ميداند، اينست که دولتها با ايجاد يک محور بينالمللي مقاومت در مقابل زيادهخواهيها بايستند و تا بازگرداندن حاکميت قوانين بينالمللي به مبارزه ادامه بدهند. ايران اکنون پرچمدار اين مبارزه است، اين پرچم نبايد تنها بماند.
