اينترنتِ خاموش، کسبوکارهاي خاموشبررسي پيامدهاي قطعي و اختلال اينترنت بر معيشت مردمدر دنياي امروز، ا
اينترنتِ خاموش، کسبوکارهاي خاموشبررسي پيامدهاي قطعي و اختلال اينترنت بر معيشت مردمدر دنياي امروز، اينترنت ديگر يک ابزار لوکس يا صرفاً ارتباطي نيست، بلکه به يکي از ستونهاي اقتصاد مدرن تبديل شده است. از فروشگاههاي کوچک خانگي گرفته تا استارتاپهاي بزرگ، همگي به شبکهاي وابسته هستند که اگرچه نامرئي است، اما نقش آن در گردش مالي و معيشت مردم کاملاً محسوس است. در چنين شرايطي، قطعي يا اختلال در اينترنت، تنها يک مشکل فني نيست، بلکه به بحراني اقتصادي و اجتماعي مبدل ميگردد.در ماههاي اخير، تکرار اختلالات و محدوديتهاي اينترنتي، بار ديگر نگرانيهاي گستردهاي را در ميان فعالان اقتصادي، بهويژه کسبوکارهاي خرد و متوسط، ايجاد کرده است. بسياري از اين کسبوکارها که بستر اصلي فعاليت خود را بر شبکههاي اجتماعي يا پلتفرمهاي آنلاين بنا نهادهاند، با هر قطعي اينترنت، عملاً از دسترسي به بازار خود محروم ميشوند. اين مسئله بهطور مستقيم به کاهش فروش، از دست رفتن مشتريان و حتي تعطيلي کامل برخي مشاغل منجر شده است.يکي از مهمترين پيامدهاي قطعي اينترنت، از بين رفتن «اعتماد» در فضاي کسبوکار است.مشتريان در مواجهه با اختلال در ارتباط، عدم پاسخگويي فروشندگان يا تأخير در ارائه خدمات، بهسرعت به سمت گزينههاي جايگزين سوق پيدا ميکنند. در نتيجه، کسبوکارها نهتنها از نظر مالي متضرر ميشوند، بلکه سرمايه اجتماعي و اعتبار خود را نيز از دست ميدهند، سرمايهاي که بازسازي آن به مراتب دشوارتر از جبران خسارت مالي است.ازسوي ديگر، بسياري از مشاغل خدماتي نظير حملونقل آنلاين، آموزش مجازي، توليد محتوا و فريلنسينگ، بهطور کامل به اينترنت وابستهاند. در زمان قطعي، اين بخشها عملاً فلج ميشوند. براي مثال، رانندگان پلتفرمهاي حملونقل اينترنتي بدون دسترسي به اپليکيشنها قادر به دريافت سفارش نيستند و مدرسان آنلاين نيز ارتباط خود را با دانشجويان از دست ميدهند. اين وضعيت نشان ميدهد که اينترنت نهتنها بستر کسب درآمد، بلکه ابزار ادامه حيات شغلي براي ميليونها نفر است.در کنار اين موارد، نميتوان از تأثيرات رواني و اجتماعي اين اختلالات نيز غافل شد. نااطميناني نسبت به پايداري زيرساختها، برنامهريزي بلندمدت را براي فعالان اقتصادي دشوار کرده و نوعي بيثباتي مزمن را در فضاي کسبوکار ايجاد کرده است.اين بيثباتي در نهايت ميتواند به کاهش سرمايهگذاري، فرار نيروي کار متخصص و رکود اقتصادي دامن بزند.کارشناسان بر اين باورند که در شرايط کنوني، مديريت پايدار و قابل پيشبيني اينترنت، به يکي از الزامات اصلي حفظ و توسعه اقتصاد ديجيتال تبديل شده است. ايجاد زيرساختهاي مقاوم، شفافيت در اطلاعرساني و کاهش محدوديتهاي غيرضروري، از جمله اقداماتي است که ميتواند از شدت آسيبها بکاهد و اعتماد از دست رفته را تا حدي بازگرداند.در نهايت، بايد پذيرفت که اينترنت ديگر صرفاً يک فناوري نيست، بلکه بخشي جداييناپذير از زندگي و معيشت مردم است. هرگونه اختلال در اين بستر، نهتنها ارتباطات، بلکه چرخ اقتصاد را نيز کند ميکند؛ چرخهايي که براي بسياري از خانوادهها، تنها منبع درآمد و اميد به آينده محسوب ميشوند.مجيد پروکار
