موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13304
ضرورت بهره مندي از فرصت باقيمانده ماه شعبانحضرت آيت‌الله حاج‌آقا مجتبي تهراني... امام هشتم (عليه‌الس

ضرورت بهره مندي از فرصت باقيمانده ماه شعبانحضرت آيت‌الله حاج‌آقا مجتبي تهراني... امام هشتم (عليه‌السلام) از رسول خدا نقل کردند که آن حضرت فرمودند: ماه رجب ماه خدا است، که در آن رحمت الهي بر بندگانش ريزش مي‌کند و ماه شعبان ماهي است که خيرات در آن پراکنده مي‏شود. و در اوّلين روز ماه مبارک رمضان، گمراه‏کنندگان از شياطين ‌به غل و زنجير بسته مي‌شوند.(1) مغلول کردن يعني قفل زدن. خداوند گمراه‏کنندگان از شياطين را مهار مي‌کند. يعني خداوند جلوي مانع ايجاد کردن شياطين را در ماه مبارک رمضان مي‌گيرد. اين براي روز بود. در شب چه‏طور؟ خداوند هر شب هفتاد هزار نفر را مورد آمرزش قرار مي‌دهد. اين سه ماه رجب، ‌شعبان و ‌رمضان مورد عنايت الهي هستند. به حسب ظاهر ما در آخرين لحظات ماه شعبان هستيم. روايت معروف ديگري از امام هشتم(عليه‏السلام) است. که دارد اباصلت در آخرين جمعه ماه شعبان، مي‌رود خدمت حضرت امام رضا (عليه‌السلام). حضرت ابتدا به او مي‌فرمايد: ‌اي اباصلت ماه شعبان بيشترش گذشت و اين جمعه آخر آن است، پس آنچه از اعمال خير که در اين ماه در انجام آن کوتاهي کرده‏اي در اين چند روزي که باقي مانده تدارک کن، و بر تو باد به انجام آنچه به حال تو مفيد است و ترک آنچه براي تو فائده‏اي ندارد، و دعا و استغفار و تلاوت قرآن را افزون کن، و از گناهان و نافرماني هايت به‏سوي خدا بازگرد و توبه نما، تا اين ماه خدا به تو رو کرده باشد درحالي که تو با خدايت- عزّوجلّ- اخلاص ورزيده باشي، و امانتي بر گردن خود باقي مگذار مگر آنکه آن را ادا کني، و نيز در دلت کينه هيچ مؤمني نباشد مگر اينکه آن را از دل بيرون کني، و هيچ گناهي را که مرتکب بوده‏اي وامگذار مگر آنکه آن را رها کرده و از آن دوري گزيني، و از خداوند پروا داشته باش، و در امور نهان و آشکارت بر او توکّل و اعتماد کن، و هر کس بر خدا توکّل کند همانا خداوند او را کافي است، زيرا خداوند کار خود را به انجام مي‌رساند و براي هر چيز اندازه‏اي قرار داده است، و در باقي‏مانده اين ماه زياد اين ذکر را بگو: «اللّهم إن لم تکن قد غفرت لنا في ما مضي من شعبان فاغفر لنا فيما بقي منه». (يعنی پروردگارا! اگر تاکنون در اين ماه ما را نبخشيده‏اي، پس از تو مي‌خواهيم که در باقيمانده اين ماه ما را ببخشي و بيامرزي). زيرا خداوند تبارک و تعالي در اين ماه مردم بسياري را به جهت احترام ماه مبارک رمضان از آتش آزاد مي‏کند. حضرت به او گوشزد مي‌کند که اين ماه شعبان اين همه برکات داشت، و چه بسا تو از آن غفلت کرده باشي. بيا از بقيه‏اي که از ماه شعبان مانده است استفاده کن. در مابقي ماه شعبان کوتاهي‏ات را جبران کن. بعد هم فرموده: «وَ أَکْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ وَ الِاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ». دعا، استغفار و تلاوت قرآن را زياد انجام بده. اين هماني است که پيغمبر اکرم فرمود: «وَ شَهْرُ شَعْبَانَ تَتَشَعَّبُ فِيهِ الْخَيرَاتُ»؛ خدا خيرات را در ماه شعبان براي امتش پراکنده مي‌کند. بيا فکر کن ببين در اين ماه چه‏قدر از اين خيرات نصيب تو شده است؟ من حرفم اين است. امام هشتم(عليه‏السلام) مي‌گويد خيلي از خيرات را از دست دادي؛ پس بيا در اين بقيه ماه شعبان جبران کن. دست آخر هم مي‌فرمايد زياد اين دعا را در مابقي ماه شعبان زياد بگو: «اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِي مَا مَضَي مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِي مِنْهُ»؛ خدايا اگر در آنچه از ماه شعبان گذشت من را مورد مغفرتت قرار ندادي، ‌در اين مابقي‏اش من را مورد آمرزش قرار بده. چرا بايد اين کار را بکني؟ براي اينکه خودت را خالص کني، ‌پاک کني،‌تر و تميز کني؛ چون مي‌خواهي وارد بشوي در ماه رمضان. ماه رمضان ماه ضيافت الهي است. خدا تو را دعوتت کرده، مي‌خواهي بروي سر سفره‏اش بنشيني، ‌پس خودت را تطهير کن. انسان وقتي مي‌خواهد برود مهماني چه‏ کار مي‌کند؟ خودش را‌تر و تميز مي‌کند. اينجا ميزبان خداست، و مهمان عبد است. بايد عبد تطهير و تزکيه کند و آن تزکيه هم، ‌تزکيه نفس و دروني است. در اين روايت هم امام هشتم (عليه‌السلام) فرمود که اگر عداوتي از کسي در دلت هست بيرون کن. همه اينها جنبه‌هاي دروني دارد. لذا مي‌خواستم به دوستان سفارش کنم، اين چند لحظه‏اي که از ماه شعبان باقي مانده اين دعا را زياد تکرار کنيد. همين‏طور که‌داري از اينجا مي‌روي بر اين ذکر مداومت کن و بگو: «اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِي مَا مَضَي مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِي مِنْهُ». تا شب نشده اين را پشت سر هم بگو. شايد ان‏شاءالله خدا عنايتي کند و با يک روح باصفا و تطهير شده و تزکيه شده، وارد ماه مبارک رمضان شوي...چهارشنبه 20 مرداد 1389، مسجد جامع بازار تهرانـــــــــــ1- وسائل الشيعة، جلد 10، صفحه 315.