موسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی

شماره 13285
يک پژوهشگر انگليسي:اگر غرب نگران مردم ايران است تحريم‌ها را رفع کنديک پژوهشگر و نويسنده انگليسي تصري

يک پژوهشگر انگليسي:اگر غرب نگران مردم ايران است تحريم‌ها را رفع کنديک پژوهشگر و نويسنده انگليسي تصريح کرد: اگر دولت‌هاي غربي واقعاً نگران معيشت و حقوق مردم ايران هستند، به جاي نسخه‌پيچي سياسي و حمايت از کارزارهاي ادعايي عليه حکومت، سياست تحريم خود عليه تهران را کنار بگذارند.به گزارش ايرنا، «فيل بوين» در يادداشتي با تمرکز بر نقش عمليات رواني و هدايت افکار عمومي عنوان کرد: سرويس‌هاي اطلاعاتي غربي همواره مي‌کوشند تمام ابعاد هر مناقشه‌اي را در اختيار بگيرند و آن را با شيوه‌هاي اقناع و جهت‌دهي، به مسيرهايي سوق دهند که در نهايت با اهداف امپراتوري هم‌راستا شود. اين نوع عمليات به گونه‌اي طراحي مي‌شود که با برهم زدن مرزهاي روشنِ حقيقت و روايت، تحليل‌گر را نسبت به بديهي‌ترين فرض‌ها دچار ترديد کند.او در همين رابطه به تحولات سوريه پرداخت و با اشاره به پروژه موسوم به «روژاوا» (در اصل نام اقليم کردستان سوريه است) نوشت: بخشي از چپ رسانه‌اي و سازماني در غرب، درحالي تصويرسازي آرمان‌گرايانه‌اي از اين تجربه ارائه کرده و آن را به عنوان «دموکراسي سوسياليستي» معرفي کرده‌اند، که اين تجربه با نقش‌آفريني نيروهاي مورد حمايت آمريکا در اشغال و کنترل ميادين نفتي شمال‌شرق سوريه گره خورده و ماهيتي اطلاعاتي دارد.بوين در اين چارچوب از برخي رسانه‌ها و پلتفرم‌هاي چپ‌گرا نام برد که در بزک کردن اين تجربه نقش داشته‌اند و در ادامه کوشيد ميان برداشت خود از پرونده شمال‌شرق سوريه که آن را ذيل عنوان «روژاوا» مطرح مي‌کند و تحولات مربوط به ايران ارتباط برقرار کند و با اشاره به گفته‌هاي «آليستر کروک» مقام پيشين سرويس اطلاعات خارجي انگليس (MI6) نوشت که برخي از نيروهاي مرتبط با آن تجربه در موج‌هاي ناآرامي پيرامون ايران نيز حضور داشته‌اند.او سپس با تکيه بر همين چارچوب، به نقد نقش‌آفريني فکري و رسانه‌اي برخي رسانه‌ها و پلتفرم‌هاي نزديک به جريان‌هاي چپ در غرب درباره ايران پرداخت و به عنوان نمونه به يادداشت «هليه دوتقي» عضو کميته راهبري برنامه «آکادمي مردمي» اشاره کرد که درباره وضعيت کارگران و اعتراض‌هاي کارگري در ايران منتشر شده است.به نوشته بوين، در آن يادداشت به الگوهايي اشاره شده که سرويس‌هاي اطلاعاتي غربي معمولاً براي بي‌ثبات‌سازي دنبال مي‌کنند و از رويدادهاي «زن، زندگي، آزادي» نيز به عنوان نقطه عطف ياد شده است؛ به اين معنا که بخشي از مطالبات اجتماعي، به سرعت از مسير شبکه‌هاي رسانه‌اي و بيروني بازتعريف و به پروژه تغيير تبديل شد.بوين با اشاره به حمايت علني گروهک منافقين از برخي اعتراض‌ها در ايران تصريح کرد: اين مسئله مي‌تواند نشانه‌اي از تلاش براي مصادره يا تقويت اعتراض‌ها در راستاي اهداف سياسي باشد و در نتيجه، تصويرسازي از اين اعتراض‌ها به عنوان رخدادهايي صرفاً صنفي و جدا از شبکه‌هاي برانداز، با واقعيت‌هاي ميداني سازگار نيست.بوين در ادامه ضمن بازخواني بخشي از تحليل‌هاي مطرح‌شده درباره نقش تحريم‌ها در شکل‌دهي به فشارهاي اقتصادي و اجتماعي در ايران تأکيد کرد: برخي روايت‌هاي چپ‌گرايانه در غرب، ناخواسته به نقطه‌اي مي‌رسد که گويي راه رهايي را در رفع تحريم‌ها مي‌بيند، اما هم‌زمان از اين واقعيت غفلت مي‌کند که دولت‌هاي غربي رفع تحريم را به تغييرات مطلوب خود گره مي‌زنند.اين نويسنده انگليسي تصريح کرد: اين مسير، حتي اگر با زبان عدالت اجتماعي و حقوق کارگران بيان شود، مي‌تواند در عمل با دستورکارهاي تغيير حکومت هم‌پوشاني پيدا کند.بوين همچنين با انتقاد از برخي جريان‌هاي تروتسکيستي و ايده «انقلاب دائمي» نوشت: آن‌ها در پرونده‌هايي مانند سوريه، از همين ادبيات براي همراهي يا توجيه همکاري با طرح‌هاي مورد حمايت غرب استفاده کرده‌اند.وي با بيان اينکه اين الگو ممکن است در روايت‌سازي‌هاي سياسي درباره ايران نيز بازتوليد شود، نتيجه گرفت: امپرياليسم در عمل خود را به دوگانه‌هاي ساده چپ و راست محدود نمي‌کند و مي‌کوشد همه طيف‌ها را به‌گونه‌اي مديريت کند که خروجي نهايي با منافع راهبردي غرب هم‌سو باشد.اين نويسنده انگليسي در پايان نوشتار، نسخه پيشنهادي خود را صريح بيان کرد و نوشت: اگر غربي‌ها واقعاً نگران اثر تحريم‌ها بر مردم ايران هستند، بايد راه‌حل را در کشور خودشان جست‌وجو کنند و به جاي تشويق جامعه ايران به مسيرهايي که با پروژه‌هاي بيروني هم‌پوشاني پيدا مي‌کند، بر توقف سياست تحريم فشار بياورند.بوين در پايان تأکيد کرد: اگر مردم ايران خواستار تغييرات داخلي باشند، اين موضوع به خودشان مربوط است و نهادهاي بيروني در غرب حق ندارند با برچسب حمايت از مردم، وارد فرآيندهاي داخلي شوند يا مسيرهاي مطلوب خود را ديکته کنند.«فيل بوين» نويسنده و پژوهشگر انگليسي است که در دفتر «رهبر اپوزيسيون» در پارلمان انگليس زير نظر جرمي کوربين فعاليت داشته است. او همچنين داراي مدرک دکتري از دانشگاه کينگستون است.