حضرت آيتالله جوادي آملي از مراجع تقليد اظهارداشت: مسئولان با عقلانيت و مديريت کامل، مشکلات مردم را حل کنند.حضرت آيتالله جوادي آملي در جلسه هفتگي درس اخلاق، از ذات اقدس الهي خواست به برکت اولياي الهي، اين کشور و ملت را در پناه عنايات خود محفوظ بدارد و اظهار اميدواري کرد: مسئولان هم با عقلانيت و مديريت کامل مشکلات مردم را حل کنند و با تدبير، جلوي فساد و اختلاس در جامعه را بگيرند و اين سرزمين طيب و طاهر را خوب اداره کنند.اين مرجع تقليد در بخش ديگري از سخنان خود، با تبيين جايگاه "خلافت الهي"، تأکيد کرد: کار اصلي نظام امامت و امت، جاهليتزدايي است و اين مهم، بدون استقرار حکومت الهي تحقق نمييابد. جهلزدايي وظيفه حوزه و دانشگاه و جهالتزدايي کار مسجد و حسينيه است، اما ريشهکني جاهليت و جاهليت زدايي، مأموريت اساسي ائمه اطهار (عليهم السلام) و نظام امامت و امت است.ايشان با اشاره به شرايط معاصر و ظلم و بيقانونيهايي که در جهان انجام ميشود، تصريح کرد: بسياري از ظلمها و بيقانونيها و رفتارهاي سياسي و اجتماعي امروز جهان، نه از سنخ جهل، بلکه جلوهاي آشکار از جاهليت است، و تنها با بازگشت به منطق قرآن، عترت و ولايت الهي ميتوان از اين وضعيت عبور کرد.حضرت آيتالله جوادي آملي تأکيد کرد: بدن انسان هر روز در معرض کاستي است؛ ممکن است کسي در ظاهر، روز به روز پيشرفت کند يا به موفقيتي دست يابد، اما حقيقت آن است که با هر روزي که ميگذرد، يک روز از عمر او کاسته ميشود و بدنش يک گام ديگر به فرسودگي و آسيب نزديکتر ميگردد.ايشان با اشاره به ادامه اين حکمت، تصريح کرد: آنچه انسان در طول عمر خود گرد ميآورد، خواه مال، خواه موقعيت و خواه دستاوردهاي دنيوي، به سرعت پراکنده ميشود و در نهايت، انسان با دست خالي از دنيا ميرود، ميراثي که براي ديگران ميماند، حاصل عمر مصرفشده اوست، نه بقاي حقيقي خودش.حضرت آيتالله جوادي آملي با تفکيک دقيق ميان "بدن" و "روح" اظهارداشت: آنچه در معرض کاستي، فرسايش و زوال است بدن انسان است، نه روح او؛ زيرا روح، موجودي مجرد و ملکوتي است که با آموختن، تفکر، عبادت و معرفت، دچار غرامت و نقصان نميشود، بلکه همواره بر غناي وجودي آن افزوده ميگردد.ايشان با اشاره به ظرفيتهاي معنوي ماه مبارک رجب، تأکيد کرد: انسان در اين ماه ميتواند بدون پرداخت هيچ هزينهاي، غنيمتهاي معنوي فراواني به دست آورد؛ زيرا رشد روح، تابع زمان و عمر مادي نيست. دعا، قرآن، مناجات و عبادت، ابزارهاي گفتوگوي مستقيم انسان با خداوند هستند و روح انسان در اين مسير، نه تنها فرسوده نميشود، بلکه قوام و توان بيشتري مييابد.
